Rüya Tabircisi “Melankoli”

Ne oluyorsa böyle melankolik sabahlarda oluyor işte…

İçimden hiç bir şey yapmak gelmiyor. Damarlarımda dolaşan kafeinle zor açık tuttuğum gözlerimle izliyorum bahçedeki elma ağacını. Baharda gelin çiçeği gibi pembesiyle beyazıyla neşe saçıyordu, şimdi eser kalmamış o renklerden. Sonra boş boş izlemek istiyorum duvarları, günden güne erteliyorum kabullenmenin acizliğini. Dilimde bir ezgi mırıldanıyorum, balkonun demirine konan güvercinleri beslemek geliyor içimden, vazgeçiyorum. Sonra tekrar fikrimi değiştirip bir avuç buğday savuruyorum gökyüzüne. Her biri ayrı birinin kursağına düşüyor… Şimdi ortak bir lisanımız olsaydı diyorum.

Tamamlanmaya yüz tutmuş bir yolun yolcusu gibi hissediyorum kendimi.

Ah! Keşke… Anlayabilseydim ağaçları, bir de güvercinleri…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s