Yazdan Kalan

Ben tatil dönüş yollarında bloğuma bir şeyler karalamışım da paylaşmayı unutmuşum. Azıcık eski, tozlu ama okuyunca aldı beni yine o ana götürdü. Umarım keyifle okursunuz…

“Hayat bir ürpertidir kuytularımda

Hayat ayak sesleri uykularımda

Hayat bir özleyiştir umutlarınla

Sırları gizleyiştir kuşkularınla”

Diyor İlhan İrem…

Tam da o yollardan geçerken otobüs. Sıcak, nemli bir rüzgar çocukluğumu getiriyor salına salına. Benim çocukluğumdan kalan yarım yamalak bir hatıra Şoray II. O zamanlar otobüsler bu kadar gelişmiş değildi. Mersin vip’le giderdik. Hani logosu portakal olan var ya… Müzik çalarlar vardı koltuklarda. Ne çok heves ederdim o müzikleri dinlemeye. Değişik gelirdi, çocukluk işte… Simitleri kollukları asılı bakkalları görünce anlardım Davultepeye az kaldığını. Sonra sitenin önünde inişimiz ve benim coşkulu heyecanlarım. Teyzemler evin anahtarını alana kadar Nedim amcanın marketinin önünde beklerdik anneannemle. Sabrım yetmezdi, bir an evvel denize girmek isterdim. Annemler söz geçiremezdi güneşin altında kumsalda oynayışıma. Her zaman da ilk ben olurdum… İlk gün yanıp kıpkırmızı dolaşırdım. O bile keyif verirdi. Akşamları kaçak göçek Palma’nın bahçesinde oynamak isterdim arkadaşlarımla. Teyzem de tuttururdu “C bloğun oraya gitmek yok”, “Aman ha Büşra! 10 dakikada bir gel ben burdayım de!” diye. Evde ne pişerse onu yerdik, banyo için sıra beklerdik, şohpen yoksa 5 litrelik su şişelerini balkonda güneşin altında bekletir de sonra kullanırdık. Plajda tüm kıyafetimizin içine kum dolardı. Denizde dalgalarla boğuşurduk, düz taklalar, ters taklalar, dalıp dalıp çıkmalar, ne kulağımız ağrırdı ne de başımız dönerdi. Şimdi bunların hiç biri yok tabi. Daha fazla ve güzelleri var. Mesela oteldesin yemek derdi kimin canı ne çekti derdi yok. Sıcak su, banyo sırası da yok. Temizlik derdi yok. Alışveriş derdi yok. Kuma bulanmış elbiseler de yok. Yüksek faktörlü kremler var, güneşte yanma derdi yok. Yok oğlu yok! Peki ne var? Çay bahçesinde içilen oraletin, kuşburnunun ya da adaçayının tadı var mı? Sen çocuksun hasta olursun diye külağın ucuna konulmuş bir kup dondurmanın tadı? Meskoplarla büyük çetinkayaya gidip dikenli incir yemek sonra eve dönene kadar parmağa batan kaktüs dikeniyle dertlenmek, bir darı diye yanaşıp koçanının yarısı koparılan mısırın tadı? Sitenin önünden yol boyu yürüyüp de küçük çetinkayaya gidip gelip o dupduru olmasa da sıcacık denize girmenin serinliği? Ben yüzmeyi bile o denizde öğrendim… Şimdi tertemiz sularda en ufak bir çöp görünce bile çıkmak isteyen ben! Ne değişti de biz bu kadar keyif alamaz olduk? Günler su gibi geldi geçti de heyecanımız mı yok oldu? Çocukluğumuzun hatıralar torbasına neler atabildik büyüdükçe? Büyümek mi değiştirdi işi? Herkesin elindeki son model akıllı telefonlar mı? Yoksa “ben” kelimesinden başka birşey bilmeyen bencil ruhlar mı çoğaldı. Sanırım şanslı zümredenim ben, en azından çocukluğumu yaşayabildim. Şöyle bir dönüp bakınca ne kadar da çok anım var…

Değişimlere ayak uyduramadık belki de. Azla yetinen insanlar olarak çoğalmak bize iyi gelmedi. Çocukken mutlulukları katlayarak yaşıyorduk şimdi bölük pörçük ediyoruz. O zaman hayallerimiz vardı. Şimdi hayallerimizin gerçekleşmemesinin şoku. Yük yoktu omuzlarımızda, şimdi kocaman bir yük var büyümekle beraber gelen…

Otobüs dönmedi Davultepeye, bir selam çakamadım Şoraya. Neyse…

Ankaraya gündüz yolculuğu yapıyoruz şimdi. Bir yanım hemen özlemeye başladı bıraktığım yeri. Ne onlarla ne de onlarsız diyemeyeceğim… Ayrılıklar gösteriyor ki; ille de onlarla… Aramızda ne yaşanırsa yaşansın ille de ailem. Milletin gözünde tatil yapmış olan ben, o kadar hastalığı, o kadar sıkıntıyı görüp de anlatamamanın kuruntusunu taşıyorum dilimin ucunda. Evimi çok özlemiştim ama şimdi anlıyorum yorgunluğumu. Yorulmuşum. Halbuki tatil dinlendirir insanı!

Bu yorgunluğun üstüne siz anlarsınız artık benimkisi tatil miydi değil miydi…

Epi topu 8 saat zaten Mersin Ankara arası.

Eve vardık bile.

Allah’a emanet olun.

Büşra.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s