Ben ve Yazmak

Ben bu işe ilk ortaokulda başladım,

Başladım ve devam etti…

Yazmaktan hiç yorulmadı elim,

Kalemim bitse yenisini aldım,

Kağıt olmadığında bile dilimde mırıldandım.

İfade etmek istedim kendimi, anlaşılmaktı derdim..

İçimde bir coşku vardı, hasret vardı

Ben aslında içimde bir çocuk besliyordum

O çocuk hiç susmadı!

Neşesini de üzüntüsünü de yazdırdı

Gözlerimi yaşa boğduğunda da, gamze gamze güldürdüğünde de

Yani her defasında elimde bir kalem oldu.

Dedim ya ben bu işe ortaokulda başladım diye…

Kolay olmadı elbet!

Hayallerimi ve dualarımı koydum çantama,

Dünyayı bilmediğim bir zamandı

Öğrendiklerimi yazdım,

Öğrenmek istemediklerimi bile yazdım çoğunda

Yırtıp attığım defterlerim çok oldu ama hep yeniden başladım,

Çünkü bırakırsam ihanet ederdim o çocuğa,kaçıp gitmesinden korktum…

Onun varlığı bana huzur veriyordu

O gidince satırlar boş, yüreğim ıssız kalırdı…

Şimdi üniversiteyi bitirdim, iş arıyorum…

Hala yazmaya devam ediyorum

Bu sefer az çok da tecrübe ekledim işin içine.

Hala dua ediyorum evet!

Bazen dualarımı yazıyorum unutmayayım da ara sıra açar okurum diye…

Hayallerimden de ödün vermedim.

Tam on dört senedir okuyorum kendimi,

Yani akıl baliğ olduğumdan beri…

Okuduklarımdan kalemime ne düşerse o da sizin nasibiniz…

Reklamlar

Ben ve Yazmak” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s