Hz. Ebu Bekir (r.a)’ e Dair

Ebu Bekir (ra) olmak öyle kolay değildi. Sabra vakıf olmak hiç değildi. Sıddıkiyet Rahman’ın hediyesi, ona layık olmak da Âdem’in boynunun borcu. Yükünün altında ezilmeden, kırmadan sıddık olmak. Müjdelenen olmak, razı olunan olmak… Mağaradaki 2 kişinin 2.’si, kendini hakka, sevdaya, davaya siper etmek… Vav olmak zordur, sabır ister. Hakkıyla vav olabilen herkese karşı eliftir zaten. O ki edebin, ilmin örneği, müminlerin annesinin babası. O ki Habibullah’ın en yakın dostu, kadim dost, merhamet timsali. O ki Habib’in sözüyle; peygamberlerden sonraki en nurlu kimse. Darlık zamanı varını yoğunu bağışlayıp, ‘Evdekilere ne bıraktın ya Ebu Bekir (ra)?’ dendiğinde, ev ahalisine Allah ve Resulünü bıraktım diyecek kadar gönlü cömert insan. Allah ve Resulü kime yetmez ki… O ki Habibin ümmet uğruna düşen bir damla göz yaşına kıyamayıp ‘Allah’ım bedenimi öyle büyüt, öyle büyüt ki cehennemi benim vücudum kaplasın, ümmet sığmasın…’ diyebilecek kadar cesur yürekli, fedakâr.  Halifelerin ilki, adalet sahibi. O aşka, Aşk(sav)’la hicret eden. Namaz kılarken gözyaşlarını tutamayan, nasıl merhametli bir aşık bu? Diyorum ya Rabbi bana da nasip olur mu böylesi… Aşk ona bu dünyada satın alamayacağı en büyük şeyi kazandırdı. Vedud ismiyle seven bir Rab’e kul olmuştu o. Maddiyun değildi, çünkü Ya Baki, Entel Baki! Deyip Zül Celal-i Vel İkram’a sığınmıştı. Nimetleri sayısız, bol ve karşılıksız verene… O, O’nu ondan çok sevene sığınmıştı, kevser havuzunda kavuşacağı bir Habib vardı, hem damadı, hem canı, hem yoldaşı. Cahiliye devrinde de kötü alışkanlıkları olmayan, mütevazı, Hak yolunu bir bilen, damarında sevgi ve merhametten başka bir şey dolaşmayan. Dilinde kelime-i tevhid her daim. O, ondan sonra geleceklere örnekti. Yani bizlere. Hz. Ömer(ra)’i çok severdim. Ona dair bir şeyler öğrenince Hz. Ebu Bekir (ra)’i de çok sever oldum. Ya Rabbi sen beni cennette bu insanlara kavuştur diye iç geçirmiyor değilim. Resulullah da diyor ya Ashab’ımı da benden ötürü sevin diye. Ben hepsini Yaradandan ötürü öyle seviyorum ki. İnsana böyle güzel dostlar lazım. Tabi bizim de S.A.V. gibi bir dost olmamız ilk iş olmalı. Dert de bu ya, ahir zaman…

Bu da öyle işte…

Ebu Bekir (ra) olmak öyle kolay değildi. Gönül işiydi.

Dedim ya Vav olmak zordur diye.

Allah’ın selamı onların üzerine olsun.

Kevser pınarında buluşmak ümidiyle.

Aleyküm selam ve rahmetullahi ve berekatüh.

  بشرى

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s