Ben ki

Ben ki koştum geldim, hayal ettim geldim.

Umut etmeyi hiç bırakmadım da, avuçlarımı açtım da geldim.

Ben ki uykusuz kaldım, düşündüm, değer verdim, minnet duydum, hatır saydım.

Ne ezdim, ne ezilen oldum, ne de yargıladım…

Bir rüya gördü gözlerim, bir edâydı, hayal meyal hatırladım.

Tecrübe etti gönlüm lakin akıllanmadı, yüreğimden uçtu kuşlar.

Yaz mıydı, güz müydü, öyle unuttum ki ne mevsimdi.

Gündüz müydü, gece miydi, yakın mıydı, uzak mıydı?

Ben müneccim olsam bilemem, sen bilebilir misin kaderinde yazanı?

Hem ağladım, hem güldüm ama ağlatmadım çok şükür.

Sanki en çok da güldüm, malum gülmeyi severim, gülenleri de…

Üzüldüğümde can kırıkları battı canıma, pare pare kor düştü, izi kaldı.

Vakit geçmiş, çok mu geç olmuş.

Gün ağarmış da yolcu yoluna varmış, nerede bilinmez…

Bir tesellidir, bir avuntudur, hepi topu bir avuç duadır.

Beni toplasan bir şey etmem, kâinatı toplasan onun da beş kuruş değeri yok gözümde.

Nefsim var benden içeri, sözüm ona; Duy ey nefis!

Külhanbeylik etme de iki nasihat al,

Burası bir duraksa, varacağın yer Rızâ-i İlâhi olmalı…

 بشرى

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s